festwal teatru Sztuka Ulicy w Warszawie 2007 część 1

SZTUKA ulicy

Teatry uliczne Warszawa 2007 cz. 1

Teatr: Wędrujące Lalki Pana Pezo
Przedstawienie: Mutabor

Spektakl - Mutabor (cokolwiek to znaczy) oglądało się wspaniale, bo to teatr uliczny jak sie należy, czerpiący z najlepszej tradycji teatrów jarmarcznych. Było to przedstawienie typu teatr w teatrze, z tym że tu precyzyjniej to cyrk. Postacie przedziwne odegrały przed nami niby przedstawienie cyrkowe. Grali w pełnych sztywnych maskach, a jednak potrafili przekazać dożo różnych emocji, dobro i zło, złość, strach, wściekłość, a w końcu dobro i miłość zwycięża, a ja oklaskiwałem ze łzami w oczach cudowny zespół Rosjan.
Niebezpieczeństwa teatralne. Wywali mi na głowę walizkę trocin, ale i tak miałem szczęście, którego nie miała pewna dziewczyna. Tą wciągnęli na scenę, wsadzili na rower z jednym kółkiem, a zdążyli jeszcze przykleić jej nogi do pedałów taśmą.

cyrk, klwoni, kiermasz, występy

Wędrujące Lalki Pana Pazo - sztuka ulicy

Wędrujące Lalki Pana Pazo - Mutabor

przedstawienie, scena, cyrk, postacie, aktorzy

Wędrujące Lalki Pana Pazo - Mutabor

lew, zabawa, plac, uliczne występy

Wędrujące Lalki Pana Pazo - Mutabor

rower, dziewcznya, jednokołowy, żart Warszawa

Wędrujące Lalki Pana Pazo - Mutabor

scena, kurtyna, dyrektor cyrku, dziewczyna, Warszawa

Wędrujące Lalki Pana Pazo - Mutabor

Teatr: Teatr Novogo Fronta
Przedstawienie: Phantomysteria

Tego przedstawienia nie obejrzałem w całości, po pół godziny wyszedlem. Ale nie byla to wina ani zespołu teatru, ani przedstawienia, tylko moja. Ja to przedstawienie widziałem już poprzednio i wcale nie zapamiętałem tytułu. Gdy zaczęli grać przypomniałem sobie tamto przedstawienie i tu dodam im na plus, że tym razem lepiej mieli to oświetlone niż poprzednio, a sceneria stalinowskiego pałacu dodawała smaku. Spotkała mnie jednak kara, za wycjhhodzenie w trakcie ... zdążyli mnie jeszcze spryskać wodą.

Teatr, Warszawa, Pałac Kultury

Teatr Novogo Fronta - Phantomysteria

groza, postać, dramat, światła

Teatr Novogo Fronta - Phantomysteria

Pałac kultury, dym, Teatr, Warszawa

Teatr Novogo Fronta - Phantomysteria

Teatr: Teatr Ósmego Dnia
Przedstawienie: Czas Matek

Wyszukałem sobie wygodne miejsce przed sceną, gdzie wszyscy sie sadowili. Rozprzestrzeniłem się w trawie, dobierając dobre miejsce by dało się fotografować dogodnie. Przed moim pierwszym rzędem pojawiły się następne 3, ale OK, widzę dobrze. Tak sobie spokojnie czekałem na początek i gdy się rozpoczęło... klęska.
Gdy przyszedłem do tego "teatru" była już noc, Pole Mokotowskie nieoświetlone i trudno sie było zorientować w sytuacji. Spektakl zaczął się w zupełnie innym miejscu niż wszyscy sie usadzali. A później wciąż się przenosił miedzy różnymi obiektami, a my baranim stadkiem przechodziliśmy za akcją. Było to bardzo ciekawe przedstawienie, gdzie wspaniale wykorzystano światło, a zwłaszcza projektory. Było tak, ze widziało sie aktorów, a potem przed nimi na tiulach lub dymie wyświetlano film z tym samym aktorem w tej samej scenie, a aktor cofając się w głąb sceny przestawał być widoczny, potem znów wychodził, a zanikała projekcja. Bardzo ładnie to podkreślało teatralność, symboliczność scen i mieszania światów symbolicznych i rzeczywistych.

wierza, postać, matki, widowisko

Teatr Ósmego Dnia - Czas Matek

Teatr, scena, cienie, aktorzy

Teatr Ósmego Dnia - Czas Matek

Teatr, dym, para, przedstawienie

Teatr Ósmego Dnia - Czas Matek

Teatr, Warszawa, Pole Mokotowskie, misterium

Teatr Ósmego Dnia - Czas Matek

Teatr, pranie, wierza, opary, noc

Teatr Ósmego Dnia - Czas Matek

Teatr: Teatr Gry i Ludzie
Przedstawienie: Kuglarze

Nie często spotykane w teatrze ulicznym, ale tu mówili i śpiewali, i bez głośników, wzmacniaczy, mikrofonów. Dobrze że grano na Nowym Świecie to głos się aż tak nie rozbiegał i ja słyszałem doskonale. Było to takie nawiązanie do średniowiecznych teatrów wędrujących z miasta do miasta. Tu opowiedziano o trupie teatralnej, która niezbyt była perfekcyjna w sztuce (grani, a nie rzeczywiści :-) ), a jeszcze mniej w obyczajności. Opowieść im wychodziła na śmiesznie. Dobre takie odwołanie do teatrów dawniejszych, wędrownych, bo to sprawdzone elementy które daje sie dobrze w plenerze zagrać bez wspomagania sie techniką, która pomaga ale i oddziela widzów i aktorów. Przedstawienie które będe wspominać z ogomną sympatią.

aktor, występy, Teatr, Warszawa

Teatr Gry i Ludzie - Kuglarze

scenka, ulica, wystepy uliczne

Teatr Gry i Ludzie - Kuglarze

Teatr, Warszawa, Nowy Świat, postać

Teatr Gry i Ludzie - Kuglarze

Teatr ojazdowy, wóz, scena, Nowy Świat

Teatr Gry i Ludzie - Kuglarze

Księżniczka, aktorka, występ, Sztuka ulicy

Teatr Gry i Ludzie - Kuglarze

połykacz ognia, popis, sztuka, płomień

Teatr Gry i Ludzie - Kuglarze

Teatr, wóz, zakończenie, oklaski, występy kuglarskie

Teatr Gry i Ludzie - Kuglarze

Teatr: Artonik
Przedstawienie: Łąka na ulicy

Teatr ma wciągnąć widza w swój świat. W zwyczajnym teatrze siedzimy na fotelach i dajemy sie ponieść akcji na scenie w inny świat. Ci zadziałali bardziej totalnie i poprostu, zamienili świat. Zespół zmienił ulicę w łąkę i widzowie mogli usiąść albo i się położyć na trawniku który nagle wyrósł na asfalcie. Jednak wmieszanie się w akcje teatralna, było dla widzów niebezpieczne. Musieliśmy raz się gimnastykować, potem grać w piłkę na koniec tańczyć, na osłodę jednak częstowano arbuzami.